
از
جمله ماجراهایی که میان امام رضا(ع) و اهل بصره اتفاق افتاد، اینکه عمروبن
هداب سؤال کرد و گفت: محمدبن فضل هاشمی چیزهایی از شما گفته که دلها
نمیپذیرند. امام رضا(ع) فرمود: چه چیزهایی گفته؟ عرض کردم: از جانب شما به
ما گفته است که شما هر آنچه را که خداوند نازل فرموده است، میدانید، و به
همه زبانها و لغتها آشنا و آگاه هستید؟
امام
رضا(ع) فرمود: محمدبن فضل درست گفته و اینها را من به او خبر دادهام،
اکنون شما بیایید و هرچه میخواهید بپرسید. عرض کردم: بیش از هر چیز شما را
با زبانها و لغتها امتحان میکنم، و آن اینکه این مرد رومی، و این هندی و
آن دیگری فارسی و این یکی ترکی هستند و ما اینها را برای این آزمایش حاضر
کردهایم. امام(ع) فرمود: پس به هر زبان که دوست دارید سخن بگویید که من به
خواست و اراده خداوند به هر یک از آنان با زبان خود پاسخ میدهم. سپس هر
یک از آنان مسئلهای را با زبان و لغت خاص خود پرسیدند و امام رضا(ع) نیز
با زبان و لغات خود آنان به ایشان پاسخ داد. همه حاضرین با مشاهده این صحنه
متحیر و سرگشته و شگفتزده شدند و اعتراف کردند به اینکه امام علیبن
موسیالرضا(ع) در زبان و لغت آنها از آنان فصیحتر و آگاهتر است.(1)
_____________
1- بحارالانوار، ج 49، ص 75